سلینجر نویسنده‌ای که زمانی مهمترین نویسنده آمریکایی بعد از جنگ جهانی دوم شناخته میشد چهارشنبه در منزلش در نیوهمپشایر از دنیا رفت. او در پنجاه سال آخر عمر به شهرت پشت کرد و در منزل خود در کورنیش به تنهایی زندگی میکرد. عمده شهرت ادبی سلینجر به خاطر رمان تاثیرگذار ناتور دشت و مجموعه داستان "نه داستان" و دو داستان بلند در مورد یک خانواده به نامهای فرنی و زویی و تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور بوده است. او در سالهای آخر عمر چنان از شهرت در عذاب بود که به منشی خود دستور داده بود کلیه نامه‌های طرفدارانش را قبل از نشان دادن به او بسوزاند.

پت پت کردن

گرد سوز ِ بی نفت -

پارس ِ سگ پير

صبح مه آلود ...

 نام پرنده را که

 گفتم،پراندمش

هر دو ، به دو

به ميان گندم زار  ~

شغالی و سگی

حياط خاموش ...

جان کندن ِ

چند مرغ ِ سرکنده

يکی مرغکی

نشسته بر گاو نر ...

پندی ده ای استاد !

گردو

با سکوتت

چه دانايی ای مترسک ...

آفتاب ِ بی جان

از بر کردن

شعر روباه و خروس . . .

باران ِپاييزی

چکيدن آب

از رخت های روی بند . ..

پايـيــــز

تنها نشستن

در آفتاب پاييزی ...

مترسک ِ پير

انهنای چند

نی درون برکه . . .

پاييز

 فريبای عزيز

 همه ی ما  را در غم خود شريک بدان

صدای باد ِ

درون نی زار  . . .

پاييــــــز

آبان ماه ِ گرم . . .

کليد صندوق خانه

را گم کرده ام

صبح ِ پاييزی . . .

تنبلک و شير بز

کنار تنور

تـَـنبـِـلک : نوعی نان محلی

خيام مي خوانم

در تمام کوره راه . . .

صبح ِ پاييزی

سپيده دم . . .

تمام شب پالتو را

غول می پنداشتم