جا سيگاری  ِ پر ~

هنوز از صيد

کبک می گويد

برام غريبه

           خيلی غريب   ...

خوب از اون هامونی ها بودم .. و از اونايی که از سيمور گلس خيلی خوشم ميومد و از اسد هم...

يادمه اين هايکو مرگ رو برای خودم نوشته بودم حالا باهاش شريک ميشم ....

زير يک بيد

آواز پرنده ا ی را نيوشيدن  . . .

زندگي ِ ديگر

هر روز مي بازم

و مي بازم ~

كجايي  ايسا

تابستان ِ بلند ~

گيلاس باغ

پير تر شده ست

زني آمد

تا يكي ماهي بخرد ~

مه سپيده دم

سرمه  کـشيدن

براي مترسک  ~

نسيم باهاری

زن همسايه

آش نذری مياورد ...

باران يکنواخت

کوهی کشیدن

بعد چای آتشی ~

رگ ِ چهارم

گردو

باران باهاری –

در صدای آرام شبتاب ها

فانوس را کم می کنم

به تمام دوستانی که ديگر ننوشتند

اگر بال می داشتم

همچون تو ای پروانه ...

کرت های پر آب

دوری  ِ گيلاس  ...

مگس ها آن را هم

زودتر نوبر می کنند

بيا اينجا و مراقبه کن

ای پروانه ...

آفتاب باهاری

نسیم باهاری  ...

مترسک گویی

قد کشيده ست

همه  برفـــــاب  ...

نوترين جامه را

به مترسک می بخشم

توت ِ سپيد    . . .

از سوراخ ِ کلاه

برف را احساس می کنم

خانه ِ کودکی  -

با پارس سگ ها

خياری گاز می زنم